Geschiedenis :

De Schotse Herder langhaar, ook wel wel Langhaar Collie genoemd, is een herdershond die van oorsprong uit het Noorden van Engeland en Schotland komt.

De Schotse herdershond is al bekend sinds de 13e eeuw in Engeland en werd tot de 18e eeuw als herder van schapen ingezet. In 1840 werd de eerste Collie Club gesticht. De Schotse Herder is onder meer stamvader van de Australian cattle dog.

Schotse Herders stammen misschien af van de plaatselijke zwarte 'Colley Dog'.  Volgens anderen draagt de hedendaagse Schotse Herdershond, Russisch Windhonden en Ierse Setterbloed in zich.  Ze werden ooit Shepherd's Dogs of Ban Dogs genoemd en hebben eeuwenlang in Schotland en Noord-Engeland gewerkt als schaapshonden en veedrijvers.

Honderden jaren lang zijn ze gefokt op temperament en werktalent. Het speciale, aantrekkelijke uiterlijk kwam pas later. De moderne raskenmerken werden rond het einde van de 19de eeuw bedacht, gevolgd door de rasstandaard. Deze honden hebben altijd succes gehad op hondenshows, vroeger en nu.

Ze waren al populair bij herders. Maar toen koningin Victoria er een paar aanschafte, kwam de belangstelling bij de adel pas goed op gang. In alle lagen van de Britse bevolking waren Collies te vinden als huishond. Ze gingen met emigranten naar Amerika en werden daar tegen het einde van de 19de eeuw als showhond erkend. In de 20ste eeuw was er steeds minder werk voor herdershonden.

Maar actieve promotie door de rasverenigingen hield de belangstelling voor Collies als gezelschapshond wel steeds op peil. De langharige Schotse Herdershond werd door de televisiereeks Lassie een van de meest bekende hondenrassen. wat zowel positieve als negatieve gevolgen heeft gehad voor het ras.

Karakter

De Schotse Herdershond langhaar is zeer geschikt als familiehond, hij is een enthousiaste, gezellige,  hond die over het algemeen wat afstandelijk is tegenover vreemden.

Hij is indrukwekkend mooi, onder andere door de zachte uitdrukking van zijn mooie hoofd en zijn prachtige vacht. Hij is in huis rustig maar daar integen buiten altijd in voor een spelletje,  wil met plezier werken voor de baas en hij heeft een hoge graad van intelligentie.
Doordat de Schotse Herder langhaar veel van zijn oorspronkelijke werklust behouden heeft is hij uitermate geschikt om mee te trainen.
Bijvoorbeeld gehoorzaamheid, behendigheid en flyball. 
De langhaar is net als zijn kortharige broer vrij gevoelig voor oneerlijke behandeling en correcties. Vaak is het al voldoende om de hond met de stem tot de orde te roepen. Het is een fijne hond bij andere dieren en (onder begeleiding zolang een kind jonger dan 12 jaar is en zelf de verantwoording voor zijn handelen nog niet kan nemen) een prima hond met kinderen.

Kortom, de Schotse Herder langhaar heeft een vriendelijk opgewekt karakter, is vrolijk, aanhankelijk, pittig, zachtaardig, heeft bewakingsinstinct en is soms wat afstandelijk ten opzichte van vreemden, maar mag geen nervositeit of agressiviteit vertonen, een prima gezinshond als hij de nodige vachtverzorging en bewegingsvrijheid krijgt.

Hoofd: de vorm van het hoofd is karakteristiek voor het ras en moet zowel van voren als van opzij gezien op een stompe, wig lijken. Het schedeldak en de snuit zijn even lang en lopen evenwijdig aan elkaar, de stop is waarneembaar maar niet uitgesproken, de onderkaak is sterk en zuiver gemodelleerd, de neusspiegel is zwart.

Ogen: middelgroot, amandelvormig en schuin geplaatst met een zachte expressie. Donkerbruin van kleur, behalve bij de blue merle, waarbij één of beide ogen dikwijls blauw of blauwgevlekt zijn. Levendige en alerte uitdrukking.

Oren: middelmatig groot, niet te dicht bijeen geplaatst in rust naar achteren gedragen. Wanneer de hond alert is naar voren gericht, waarbij een-derde van het opgerichte oor op een natuurlijke manier naar voren tipt.

Gebit: compleet schaargebit met goed ontwikkelde kaken.

Hals: gespierd, krachtig, tamelijk lang, goed gebogen.

Lichaam: iets langer dan hoog, rechthoekig, sterke rug, bij de lendenen iets gewelfd, diepe borstkas.

Voorhand: schuine schouder en goed gehoekte schouder en opperarm. Rechte voorbenen die nòch naar binnen nòch naar buiten draaien.

Achterhand: gespierde achterbenen, goed gehoekte knie- en spronggewrichten. Hakken tamelijk laag en krachtig.

Voeten: ovaal, met goed ontwikkelde voetzolen, goed gesloten tenen, achtervoeten iets minder gebogen dan de voorvoeten.(kattevoeten)

Staart: zo lang dat het benige gedeelte onder de sprongpunt komt. Wordt in rust sabelvormig gedragen, in beweging hoger, vrolijk, maar nooit boven de rug.

Gangwerk: karakteristiek voor het ras. Krachtig, vloeiend, evenwijdig, met goede stuwkracht. (Bij snelheid single-tracking, d.w.z. in één lijn)

Vacht:  De langharige collie heeft een lange zijdeachtige  vacht met dikke ondervacht. Bij de langharige Schotse Herdershond moet de vacht strak over het silhouet van het lichaam vallen en grof zijn, de ondervacht is zacht en dicht. Flinke manen en weelderige vacht op de borst.
Het gezicht en de punten van de oren zijn kortharig.
De voorbenen moeten goed bevederd zijn, de achterbenen boven de sprongen weelderig behaard.
Weelderige beharing op de staart.

Verzorging: met grove kam en borstel de vacht verluchten. Wees voorzichtig met de ondervacht. In de rui komt de ondervacht los te zitten, evenals de dekharen. Met een borstel met pinnen (alleen gebruiken tijdens de rui) haalt men er alles uit wat los zit.  Eventueel wassen met een goede antiklit hondenshampoo, maar neiging tot klittenvorming heeft deze vacht in de ruiperiode niet, behalve achter de oren en in het veel langere haar aan staart en broek en in de oksels. Bij goede vachtverzorging geen overdadige haaroverlast. In de ruiperiode dagelijks borstelen om haaroverlast te beperken tot een paar weken. 

Wereldwijd bestaan vier kleurvariëteiten: sable, tricolor en blue-merle. De vierde variëteit, de witte collie, werd bij het opstellen van de standaard vergeten. Hij is tot nu toe alleen in Amerika en België als ras erkend. In het verleden heeft ook nog de zwart-witte collie bestaan, maar die kleur is helaas uitgestorven.

De langhaar komt dus, net als de korthaar in drie kleuren voor volgens de Engelse Standaard.

- tricolour: driekleur, overwegend zwart met roestbruine (tan) en witte aftekening.

- sable: elke schakering tussen licht goudkleurig tot rijk mahonie of donkerbruin met zwarte haarpunten en witte aftekening.

- blue merle: zilverachtig grijs met zwarte vlekken of gemarmerd, waardoor een blauwe gloed verkregen wordt met roestbruine (tan) en witte aftekening.
Bij deze kleur kunnen geheel of gedeeltelijk blauwe ogen voorkomen.

Doublemerle(dat zijn merleXmerle paringen) of sablemerle( dat is elke paring merleXsable) is niet toegestaan.

Alle drie kleurslagen hebben een geheel of gedeeltelijk witte kraag, witte bef, benen en voeten en een witte staartpunt de voorkeur. Ook witte aftekeningen aan het hoofd (bles) zijn toegestaan. Geheel of overwegend wit is niet toegestaan.

Grootte: Reuen 56-61 cm schouderhoogte, teven 51-56 cm. Gewicht: reuen 20,5 - 29,5 kg, teven 18-25 kg.

Collies kunnen wel 12 jaar of ouder worden.
Ze wandelen en spelen graag met elkaar.